چو دل بی مطلب افتد بر نفس راه صدا بندد

سلوک ناملایم نفرت احباب می خواهد

نچینی پیش خود سنگی که راه آشنا بندد

غبار سرمه داردکوچه جولان استغنا

فلک در خورد جهد خلق مواج است آفاقش

عرقها خشک گردد تا پر این آسیا بندد

گذشتن مشکل است از ورطه ابرام مطلبها