که گر نقاش خواهد نقش من بندد حنا بندد

جنون حیرتم مستوری نارش نمی خواهد

مگر مژگان بهم آرم که او بند قبا بندد

به رنگی برده است از خویش آن دست نگارینم

بهشتی نیست چون آیینه بیدل حسن خودبین را

خیال او اگر بر من نبندد دل کجا بندد