تپش بر جوهر آیینه موسیقار می بندد

به یادت گردش رنگم به هرجا بار می بندد

ز موج گل زمین تا آسمان زنار می بندد

چ سان خاموش باشم بی توکز درد تمنایت

سجودی می برم چون سایه کلک آفرینش را

که سرتاپای من یک جبهه هموار می بندد

گرفتم تاب آغوشت ندارم ، گردش چشمی