بقدرگردش رنگ آسیای نوبت است اینجا

که سرتاپای من یک جبهه هموار می بندد

گرفتم تاب آغوشت ندارم ، گردش چشمی

تمنا نقش امیدی به این پرگار می بندد

دو روزی خون ما هم گل به دست یار می بندد

به این تمکین شیرین هرکجا از ناز برخیزی

گره در نیشکر پیش قدت زنار می بندد