خورشید چرا تابد بهر چه سحرخندد

تا چند بر آن عارض بر رغم نگاه من

از حلقه گیسویت گل های نظر خندد

در کشور مشتاقان بی پرتو دیدارت

دل می چکد از چشمم چون ابر اگر گریم

جان می دمد از لعلت چون برق اگر خندد

با اهل فنا دارد هرکس سر یکرنگی