سنگ است و همان کلفت هرچند شرر خندد

یاد دم شمشیرت هرجا چمن آراید

چون شمع سراپایم یک رفتن سر خندد

افسردگی دل را از آه گشایش کو

از چرخ کمان پیکر با وهم تسلی شو

کم نیست از این خانه یک حلقه در خندد

آنجا که ز هم ریزد چار آینه امکان