ز صد سوال همین یک جواب می خندد

درنگ راهبرکاروان فرصت نیست

کجا روبم که هر سو شتاب می خندد

به درسگاه ادب حرف و صوف مسخرگی ست

ز برق حسن کسی را مجال جرات نیست

بپوش چشم که حکم حجاب می خندد

زبان به لاف مده ، پاس شرم مغتنم است