ز برق حسن کسی را مجال جرات نیست

کجا روبم که هر سو شتاب می خندد

به درسگاه ادب حرف و صوف مسخرگی ست

ز صد سوال همین یک جواب می خندد

بپوش چشم که حکم حجاب می خندد

زبان به لاف مده ، پاس شرم مغتنم است

چو بازگشت لب موج آب می خندد