زبان به لاف مده ، پاس شرم مغتنم است

ز صد سوال همین یک جواب می خندد

ز برق حسن کسی را مجال جرات نیست

بپوش چشم که حکم حجاب می خندد

چو بازگشت لب موج آب می خندد

غبار صبح تماشاست هرچه باداباد

تو هم بخند جهان خراب می خندد