تو هم بخند جهان خراب می خندد

زبان به لاف مده ، پاس شرم مغتنم است

چو بازگشت لب موج آب می خندد

غبار صبح تماشاست هرچه باداباد

دلت چو شمع به هجر که داغ شد بیدل

کز اشک گرم تو بوی کباب می خندد