عمری ست ضبط آه من آیینه می خرد

شادم که بی نشانی آثار رنگ و بو

بیرونم از قلمروتحقیق پرورد

این چار سو ادبگه سودای نازکیست

خلقی در امل زد و با داغ یاس رفت

آتش به کارگاه فسون خانه خرد

داغم ز جلوه ای که غرور تغافلش