نگه خواهد چکیدن گر تری دامانم افشارد

شکست شیشه برهم می زند هنگامه مستان

کسی از امتحان یارب دل ما را نیازارد

به این ذوق طرب کز حسرت دیدار لبریزیم

جنون مشرب پروانه ای دارم که از مستی

زند آتش به خویش و صیقل آیینه پندارد

مژه هرجاگشودم سیر نیرنگ دویی کردم