به این ذوق طرب کز حسرت دیدار لبریزیم

عرق درمزرع بیحاصل ما خنده می کارد

شکست شیشه برهم می زند هنگامه مستان

کسی از امتحان یارب دل ما را نیازارد

نگه خواهد چکیدن گر تری دامانم افشارد

جنون مشرب پروانه ای دارم که از مستی

زند آتش به خویش و صیقل آیینه پندارد