کسی از امتحان یارب دل ما را نیازارد

چه گل خرمن کنیم از ریشه های نقش پیشانی

عرق درمزرع بیحاصل ما خنده می کارد

شکست شیشه برهم می زند هنگامه مستان

به این ذوق طرب کز حسرت دیدار لبریزیم

نگه خواهد چکیدن گر تری دامانم افشارد

جنون مشرب پروانه ای دارم که از مستی