تحیر رشته سازست و خاموشی صدا دارد

خیالی می کند شوخی کدام اظهار وکو هستی

هنوز این نقشها در خامه نقاش جا دارد

شرر در سنگ می رقصد، می اندر تاک می جوشد

بهار انجمن وحشی ست از فرصت مشو غافل

که عشرت در شکفتنهای گل آواز پا دارد

به انداز تغافل پیش باید برد سودایی