که عشرت در شکفتنهای گل آواز پا دارد

شرر در سنگ می رقصد، می اندر تاک می جوشد

تحیر رشته سازست و خاموشی صدا دارد

بهار انجمن وحشی ست از فرصت مشو غافل

به انداز تغافل پیش باید برد سودایی

که جنس جلوه عریان است و چشم ما حیا دارد

حذر کن از تماشاگاه نیرنگ جهان بیدل