حذر کن از تماشاگاه نیرنگ جهان بیدل

که عشرت در شکفتنهای گل آواز پا دارد

به انداز تغافل پیش باید برد سودایی

که جنس جلوه عریان است و چشم ما حیا دارد

تو طبع نازکی داری و این گلشن هوا دارد