بغیر از خودگدازی چیست در بنیاد محرومی

به خاکستر هنوز این شعله افسرده پر دارد

دل آسوده تشویش بلای دیگر است اینجا

صدف ایمن نباشد از شکستن تاگهر دارد

دل عاشق همین خون گشتنی دارد اگر دارد

به نومیدی ز امید ثمر برگ قناعت کن

که نخل باغ فرصت ریشه درطبع شرر دارد