نگال از موج مژگان هر طرف دستی به سر دارد

دوبینیهاست اما در شهود غیر احول را

به خودگر می گشاید چشم از وحدت خبر دارد

نمی دانم چه آشوبی که در بزم تماشایت

به آهی می توان رخت جهان خاکستری کردن

که گلخنها به سامان است گر دل یک شرر دارد

تحیر نقش نیرنگ دو عالم سوخت در چشمم