نمی دانم چه آشوبی که در بزم تماشایت

که از افسردگی ها خاک ساحل هم گهر دارد

دوبینیهاست اما در شهود غیر احول را

به خودگر می گشاید چشم از وحدت خبر دارد

نگال از موج مژگان هر طرف دستی به سر دارد

به آهی می توان رخت جهان خاکستری کردن

که گلخنها به سامان است گر دل یک شرر دارد