چو شمع محفل عشاق چشم تر دارد

تنزه آینه دار بهار ناز خوش ست

حنا مبند به دستی که رنگ بر دارد

به دوش اشک روانیم تا کجا برسیم

به مرگ هم نتوان رستن از عقوبت دل

قفس شکسته ما بیضه زیر پر دارد

به هرچه می نگرم شوخی تبسم تست