گرانجان را نباشد طاقت بار سبکروحان

مگر این ننگ همت را خیالی خام بردارد

چو دل بی مدعا افتاد گو عالم به غارت رو

که ممکن نیست توفان از گهر آرام بردارد

نگین را می شود قالب تهی چون نام بردارد

عبارت بی غبار صافی مطلب نمی باشد

محبت کاش رسم نامه و پیغام بردارد