طبیب زندگی شغلی همین نیش مجس دارد

برون آر از طبیعت خار خار وهم آسودن

که چشم بی نیازان از رگ این خواب خس دارد

نفس هر پر زدن خون دگر در پرده می ریزد

خراش دامن عزت مخواه از ترک خوشخویی

که راه کوی بدکیشی سگان بی مرس دارد

محبت عمرها شد رفته می جوشد ز خاطرها