مپرس ازیاس حال مجنون دماغ گفتن خراش دارد

جهان ، جنون بهار غفلت ، ز نرگس سرمه ساش دارد

ز هر بن مو به خواب نازیم و مخمل ما قماش دارد

اگر دهم بوی شکوه بیرون ز رنگ تقریر می چکد خون

چو شد قبول اثر فراهم زخاک گل می کند حنا هم

فلک دو روزی غبار ما هم به زبرپای تو کاش دارد

گشاد بند نقاب امکان به سعی بینش مگیر آسان