نوای خامشان در پرده دود دل است اینجا

همه گر سر توان برداشتن حکم قدم دارد

خرد را از بساط می پرستان نیست جان بردن

که هر ساغر ز موج می به کف تیغی علم دارد

نگویی شمع تنها گریه دارد، ناله هم دارد

گسستن سخت دشوارست زنار محبت را

برهمن رشته واری از رگ سنگ صنم دارد