که چو شمع سربسرپاست طلبی که پا ندارد

بم و زپر ساز هذیان تو به خواب مخمل افکن

که دماغ این نواها نی بوریا ندارد

ره غیرت محبت نکشد حمار طاقت

به بهانه من و ما ز ره خیال برخیز

که غبار وهم هستی چه نفس عصا ندارد

گل شمع های خاموش به خیال می کند دود