ره غیرت محبت نکشد حمار طاقت

چه کند زبان سایل که غرض حیا ندارد

بم و زپر ساز هذیان تو به خواب مخمل افکن

که دماغ این نواها نی بوریا ندارد

که چو شمع سربسرپاست طلبی که پا ندارد

به بهانه من و ما ز ره خیال برخیز

که غبار وهم هستی چه نفس عصا ندارد