گل شمع های خاموش به خیال می کند دود

که چو شمع سربسرپاست طلبی که پا ندارد

به بهانه من و ما ز ره خیال برخیز

که غبار وهم هستی چه نفس عصا ندارد

هوس فسرده داغ جگرآزما ندارد

اگر از سبب توان یافت اثر حضور دولت

همه کس پر هما را به کله چرا ندارد