تنم در پیرهن تحریک نبض ناتوان دارد

دم نایی ست افسون نوای هستی ام ورنه

هنوزم ناله نی در نیستان آشیان دارد

به سودایت چنان زارم که با صد ناله بیتابی

به روزبینوایی هیچکس ما را نمی پرسد

مگر داغت که دستی بر دل این بیکسان دارد

در عزلت زدم کز خلق لختی واکشم خود را