در عزلت زدم کز خلق لختی واکشم خود را

تنم در پیرهن تحریک نبض ناتوان دارد

به روزبینوایی هیچکس ما را نمی پرسد

مگر داغت که دستی بر دل این بیکسان دارد

ندانستم که دامن از هوس چیدن دکان دارد

چراغ خامشم ، غم نیست گر آهی زیان کردم

نفس دزدیدنم در عالم دیگر فغان دارد