به روزبینوایی هیچکس ما را نمی پرسد

هنوزم ناله نی در نیستان آشیان دارد

به سودایت چنان زارم که با صد ناله بیتابی

تنم در پیرهن تحریک نبض ناتوان دارد

مگر داغت که دستی بر دل این بیکسان دارد

در عزلت زدم کز خلق لختی واکشم خود را

ندانستم که دامن از هوس چیدن دکان دارد