اسیر حرص چه کوشش کند به ناز رهایی

ز وحشتی که فسرده ست و جستنی که ندارد

گذشته است جهانی ز اوج منتظر عنقا

به بال دعوی از خویش رستنی که ندارد

بر این دکان هوس دل نبستنی که ندارد

به حیرتم چه فسون است دام حیرت بیدل

تعلقی که نبودش ، گسستنی که ندارد