شکست توبه ما در شکست آستین دارد

نمی چیند ز سیر لاله و گل خجلت شوخی

د رین گلشن چه شبنم هر که چشمی پاک بین دارد

خم هر موج می از نسبت نیرنگ ابرویت

مشو مغرور تمکین در تعلق زا جسمانی

که گردی بیش نبود هرکه الفت با زمین دارد

بقدر انجم از گردون گره بر بال و پر دارم