که این اقلیم را داغ غمت زیر نگین دارد

فسردن نیست دل را بی تو در کنج گرانجانی

که در هر جزو این سنگ آتش دیگرکمین دارد

تصرف نیست ممکن در دل ما عیش امکان را

تو هر رنگی که خواهی جلوه کن در تنگنای دل

سراسر خانه آیینه ام یک گل زمین دارد

به هر بی دست وپایی شمع از خودمی برد خود را