تو هر رنگی که خواهی جلوه کن در تنگنای دل

که در هر جزو این سنگ آتش دیگرکمین دارد

تصرف نیست ممکن در دل ما عیش امکان را

که این اقلیم را داغ غمت زیر نگین دارد

سراسر خانه آیینه ام یک گل زمین دارد

به هر بی دست وپایی شمع از خودمی برد خود را

نبیند واپسی هرکس نگاه پیش بین دارد