نبیند واپسی هرکس نگاه پیش بین دارد

تو هر رنگی که خواهی جلوه کن در تنگنای دل

سراسر خانه آیینه ام یک گل زمین دارد

به هر بی دست وپایی شمع از خودمی برد خود را

شکنج چهره اقبال باشد درخور دولت

به قدر نردبان قصر شهان چین جبین دارد

ندارد چاره از بی دستگاهی طینت موزون