دیوانگی و هوش به یک جامه نگنجد

مستوری عشق از من عریان گله دارد

آیینه دل را ز نفس نیست رهایی

دریا عبث از شوخی توفان گله دارد

از دست ادب چاک گریبان گله دارد

کو دل که بدانم ز غمت ناله فروش است

کو لب که توان گفت ز جانان گله دارد