از دست ادب چاک گریبان گله دارد

آیینه دل را ز نفس نیست رهایی

دریا عبث از شوخی توفان گله دارد

دیوانگی و هوش به یک جامه نگنجد

کو دل که بدانم ز غمت ناله فروش است

کو لب که توان گفت ز جانان گله دارد

ای بیخبر، ازکم خردان شکوه چه لازم