گرفتم بی نقابی رخصت نظاره است اینجا

رخت گاه عرق از آفتاب اختر برون آرد

رم دیوانه شوق تو گر جولان دهد گردی

به چندین گردباد آه از دل محشر برون آرد

نگاهی کو که مژگان واری از خود، سر برون آرد

فسون نوخطیهای لبت بر سنگ اگر خوانم

گداز حسرتش صد آینه جوهر برون آرد