پشت دست است که ناخن ز عدم می آرد

همه کس گرسنه حرص به ذوق سیری ست

رنج باری که کشد پشت شکم می آرد

ترک سیم و درم از خلق چه امکان دارد

کامجویان طلب همت از افسوس کنید

که ز اسباب جهان دست بهم می آرد

گل این باغ ز نیرنگ شکفتن افسرد