کامجویان طلب همت از افسوس کنید

رنج باری که کشد پشت شکم می آرد

ترک سیم و درم از خلق چه امکان دارد

پشت دست است که ناخن ز عدم می آرد

که ز اسباب جهان دست بهم می آرد

گل این باغ ز نیرنگ شکفتن افسرد

باخبر باش که شادی همه غم می آرد