گل این باغ ز نیرنگ شکفتن افسرد

پشت دست است که ناخن ز عدم می آرد

کامجویان طلب همت از افسوس کنید

که ز اسباب جهان دست بهم می آرد

باخبر باش که شادی همه غم می آرد

در وفا منکر انجام محبت نشوی

برهمن آتشی از سنگ صنم می آرد