آیینه تسلی صیقل گرش تقاضاست

بالین راحت از خلق فکر پر هما برد

اندیشه تلون غارتگر صفا بود

رنگی که سادگی داشت از دست ما حنا برد

بر خاکم آرزو زد تا سرمه ام صدا برد

بر وهم چیده بودیم دکان خودفروشی

دل آب گشت و خون شدگل رفت و رنگها برد