همت خجلم کرد ز جایی که طلب برد

ای غنچه دودم تنگی دل مغتنم انگار

زبن غمکده هرگاه الم رفت طرب برد

فریاد که بی مطلبی پیش نبردم

چون شمع به بیماری دل ساخته بودم

فرصت به تکلف عرقی کرد که تب برد

قاصد، نشوی منفعل لغزش مستان