خواهد همه جا نامه ما برگ عنب برد

چون شمع به بیماری دل ساخته بودم

فرصت به تکلف عرقی کرد که تب برد

قاصد، نشوی منفعل لغزش مستان

درد طلب عشق در آفاق که دارد

کم نیست که لیلی غم مجنون به عرب برد

گر مرگ نمی بود غم خلق که می خورد