عبرت میکشان یاس سوخت دماغ مستی ام

لغزش پا به دامنم نامه به کوی یار برد

بسکه به بارگاه فضل ، رسم قبول عام بود

هرکه بضاعتی نداشت آرزوی نثار برد

هرکه قدح به سنگ زد ازسر من خمار برد

بی رخت از هجوم درد بسکه جنون بهانه ام

رنگم اگر پری شکست ناله به کوهسار برد