تا رقم چه مدعا سرخط کلک آرزوست

جز غم کوتهی نبود ازگره آنچه تار برد

آه که گوش عبرتی محرم راز ما نشد

ناله به هرکجا دمید، ریشه به پنبه زار برد

دیده سیاهیی که داشت کاتب انتظار برد

بیدل ازبن دو دم نفس کایت عبرت است و بس

شخص عدم ز نام من خجلت اشتهار برد