پیکر خم گشته در پیری مددخواه از سر است

یک دو گامم زین شبستان با چراغان می برد

الفت دل با دم هستی دو روزی بیش نیست

انتظار شیشه اینجا طاق نسیان می برد

از گرانی گوی ما با خویش چوگان می برد

حاصل این مزرع علم و عمل سنجیدنی است

سنبله چون پخته شد چرخش به میزان می برد