این درشتان برگزند خلق دارند اتفاق

سنگ این کوه انتظار شیشه سازان می برد

صحبت یاران ندارد آنقدر رنگ وفاق

شمع هم زین بزم داغ چشم گریان می برد

لیک از این غافل که پشت دست دندان می برد

گر چنین دارد محبت پاس شرم انتظار

چشم ما هم بعد از این راهی به کنعان می برد