چون بحر شد تنک آب از نهنگ می گذرد

تامل تو، پل کاروان عشرت توست

مژه به خم ندهی سیل رنگ می گذرد

دماغ فقر سزاور لاف حوصله نیست

هسزار مرحله آنسوی رنگ دارد عشق

هنوز قافله ها از فرنگ می گذرد

کسی به درد دلکش نمی رسد بید ل